Αυτό είναι ένα e-mail που έλαβα , και όπως λέει τα εχει γράψει μία έφηβη που πάσχει απο καρκίνο ...
ΑΡΓΟΣ ΧΟΡΟΣ
Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν ;
Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη ;
Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας ;
Ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα ;
Χαμήλωσε ταχύτητα , μην χορεύεις τόσο γρήγορα ...
Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν ;
Ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη ;
Ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας ;
Ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα ;
Χαμήλωσε ταχύτητα , μην χορεύεις τόσο γρήγορα ...
Ο χρόνος είναι λίγος .
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα ;
Όταν ρωτάς κάποιον «τι κάνεις ;» ακούς ποτέ σου την απάντηση ;
Στο τέλος της ημέρας ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου ;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα .
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Περνάς κάθε σου μέρα στα γρήγορα ;
Όταν ρωτάς κάποιον «τι κάνεις ;» ακούς ποτέ σου την απάντηση ;
Στο τέλος της ημέρας ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου ;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα .
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .
Ο χρόνος είναι λίγος .
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Είπες στο παιδί σου « θα το κάνουμε αύριο» χωρίς να προσέξεις μέσα στην βιασύνη σου την απογοήτευσή του ;
Έχεις χάσει ποτέ σου ένα καλό φίλο επειδή δεν έβρισκες χρόνο να του τηλεφωνήσεις ;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα .
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Είπες στο παιδί σου « θα το κάνουμε αύριο» χωρίς να προσέξεις μέσα στην βιασύνη σου την απογοήτευσή του ;
Έχεις χάσει ποτέ σου ένα καλό φίλο επειδή δεν έβρισκες χρόνο να του τηλεφωνήσεις ;
Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα .
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .
Ο χρόνος είναι λίγος .
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα , είναι σαν να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ … και που το πέταξες …
Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας…
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα .
Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη τη μέρα , είναι σαν να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ … και που το πέταξες …
Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας…
Είναι ο τύπος και ψάχνει να παρκάρει στη Μιχαλακοπούλου εδώ και 3 τέταρτα.
Ξενερωμένος εντελώς πια κι αφού έχει ρίξει διάφορα «γαλλικά» από τα νεύρα του, αρχίζει: "Θεέ μου... σε παρακαλώ... βοήθησε με να βρω πάρκινγκ. Δεν αντέχω άλλο. Κι εγώ, παρόλο που ήμουν τόσα χρόνια άπιστος, θα κάνω τα πάντα για σένα. Θα αλλάξω, θα πηγαίνω κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Σε παρακαλώ Θεούλη μου κάνε μόλις στρίψω στην γωνία να έχει μια θεσούλα. Σε παρακαλώ..."
Μόλις στρίβει λοιπόν στην γωνία, να σου η θεσούλα ελεύθερη.
Κοιτάζει ο τύπος τον ουρανό και λέει:"Αστο μεγάλε ....βρήκα !!!!!!!!!!!! "
Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από τη κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: "Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι;"
Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 30 έως 50 δολάρια.
Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;"
Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά. Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια. Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα άλλα κουταβάκια. Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;" Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα: "θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω..."
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.
Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα σκυλιά...".
Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο. "Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του... Επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".
Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει. Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "Εύχομαι... όλα τα κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα..." Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε δέχεται και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους.
Καλό μήνα σε όλους και όλες !
Να είναι γεμάτος χρώματα , χαρά και γέλια !!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.JPG)
.jpg)
