Δεν ξερω αν οντως ειναι αληθινη ιστορια ....



Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από τη κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας: "Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κουτάβι;"
Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 30 έως 50 δολάρια.
Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;"
Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά. Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια. Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα άλλα κουταβάκια. Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;" Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα: "θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω..."
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.
Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα σκυλιά...".
Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο. "Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του... Επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".
Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει. Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "Εύχομαι... όλα τα κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα..." Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε δέχεται και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους.

8 σημειώματα:

euaggelia είπε...

Καλημέρα! Πολύ όμορφο αυτό που έγραψες. Αληθινό ή όχι, δεν έχει σημασία, είναι η αλήθεια.

FREE είπε...

apisteuth istoria me polla mhnumata!!

Ιφιγένεια είπε...

Καλημέρα !
Σας ευχαριστώ πολύ !

FREE είπε...

Basika den katalaba kanenan apo tous 2 giati thn stigmh pou eginan briskomoun se autokinhto!!!alla otan phga spiti mou eipan gia seismo me megalh diarkeia!!!! esu ola entaksei???

Ανώνυμος είπε...

το θέμα είναι η ουσία... και η ουσία είναι μία.... δεν υπάρχει ευαισθησία πουθενά....!!!!!

Η χρυσόσκονη του ψαρά είπε...

πολυ καλη ιστορια!
ψαρενια φιλια και απο μενα!

Aliki είπε...

μου πηγες χρονια πισω, οταν μπροστα μου ενα ταξι χτυπησε εναν κουταβο. τον πηρα, τον περιεθαλψα και προσπαθουσα να του βρω σπιτι που να τον αγαπησουν. γιατι μετα απο δυο χειρουργεια στο ποδαρακι του θα κουτσαινε για την υπολοιπη ζωη του. μετα απο 6 μηνες βρεθηκε μια κοπελα που το υιοθετησε παρ ολο το προβλημα του. ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ.

Anna είπε...

Πολυ με συγκίνησες!!!Υπεροχη ιστορία!!!